Femke Halsema is vanmorgen in Den Haag ondervraagd door de enquêtecommissie Corona. De burgemeester werd verhoord omdat ze tijdens de pandemie de burgemeester was van Amsterdam en daarom ook voorzitter van de Veiligheidsregio Amsterdam-Amstelland: "Alles wat wij in Amsterdam deden, werd al snel een nationaal symbool." 

De commissie ondervraagt van mei tot september de kopstukken van de coronacrisis, over verschillende thema's. In deze vijfde week van de verhoren staat de avondklok en de maatschappelijke onrust die bij de pandemie kwam kijken centraal. Iedereen die een oproep krijgt om verhoord te worden, is verplicht om mee te werken en wordt onder ede verhoord. 

Impact op jongeren 

Hoewel de avondklok en maatschappelijke onrust in het verhoor centraal staan, begint de ondervraging met een onderwerp dat een week eerder al werd besproken, namelijk de positie van jongeren. De vragen worden gesteld door commissielid Annelotte Lammers van Groep Markuszower. Het is een onderwerp waar de burgemeester zich meermaals over heeft uitgesproken en vandaag herhaalt Halsema dat de impact op jongeren "een van de meeste verschrikkelijke gevolgen van de pandemie" is geweest. "In mijn stad wonen veel kinderen en jongeren kleinbehuisd. Je zag razendsnel een isolement toenemen." 

Aan het begin van de pandemie wordt daarom onder leiding van de burgemeester de Tijdelijke Werkgroep Sociale Impact opgericht. "We wilden voor het kabinet schetsen wat de effecten waren en wat de sociale impact was", vertelt ze. "En daarmee een route voorstellen om de meest negatieve effecten te dempen. Daarvoor hebben wij een verslag uitgebracht en aan het kabinet voorgelegd."

Op de vraag hoe dat rapport is ontvangen door het kabinet, blijft Halsema even stil om haar woorden te kiezen. "Ik denk dat men niet de vrijheid voelde om de negatieve sociale effecten op jongeren en kwetsbaren om te zetten in beleid", zegt ze. "Daarvoor was de angst voor besmetting te groot. Uiteindelijk was het effect dan dat we de gevolgen dan maar hadden te slikken." Volgens Halsema waren er constante duivelse dilemma's die er ook voor zorgden dat het proces van de werkgroep stagneerde. 

Noodverordening 

Het volgende verhooronderwerp gaat over de noodverordening die werd ingesteld tijdens de pandemie, en door Halsema als voorzitter van de Veiligheidsregio Amsterdam-Amstelland werd ondertekend. Gevolgen daarvan waren onder andere samenscholingsverboden, sluitingsverplichtingen voor de horeca en de avondklok.

"We hebben eigenlijk twee jaar onder GRIP 4 geleefd", zegt Halsema tegen André Poortman (CDA), die nu het vragenstellen heeft overgenomen van Lammers. "Dat is eigenlijk het hoogste crisisniveau dat een regio kent." Gevolgen daarvan waren dat Halsema als burgemeester niet alleen een aantal bevoegdheden van burgemeesters in de regio overnam, maar ook dat de "gemeenteraden op afstand kwamen te staan." Ze geeft toe dat de democratische orde daardoor voor een lange tijd opzij is geduwd.  De burgemeester noemt die keuzes te verdedigen, "maar ik vind het terugkijkend wel kwetsbaar." 

Poortman verwijst naar een artikel van de NOS, dat in augustus 2020 uitkwam, toen de noodverordeningen net een aantal maanden in werking waren. In het artikel wordt kritiek geuit op het democratische proces tijdens de pandemie. Halsema schrijft destijds dat artikel met "toenemend ongemak" te hebben gelezen.

Op de vraag waar dat ongemak vandaan kwam, antwoord Halsema dat ze als burgemeester in een lastige positie werd geplaatst. "Doordat onze handtekeningen onder die noodverordeningen stonden, werden wij cruciaal in het besluitvormingsproces dat landelijk werd besproken. Daardoor werden wij degenen die het landelijk beleid aftekenden, en dus ook een verantwoordelijkheid droegen."

Repressie

Halsema vertelt dat door die situatie de nadruk in toenemende mate kwam te liggen op repressie. "Dat maakte dat je als burgemeester steeds meer een sheriff werd", zegt ze. "Wij hebben medio 2020, toen alle maatregelen er weer af gingen, in Amsterdam 5500 boetes uitgedeeld. Dat waren geen criminelen, maar gewone inwoners." 

De burgemeester vertelt ook dat ze het als zwaar heeft ervaren om haar handtekening te plaatsen onder de eerste noodverordening. "Omdat je zo diep ingreep op de vrijheden van je eigen inwoners. Het was onvermijdelijk, maar diep ingrijpend."  

Wat het proces volgens Halsema nog ingewikkelder maakte, is dat de Tweede Kamerverkiezingen eraan kwamen. "De Kamer stond al behoorlijk in de verkiezingsstand. Veel discussies werden ook op die manier gevoerd", zegt Halsema. "Ik heb het gevoel dat daardoor een steeds grotere nadruk kwam te liggen op handhaving en repressie, en dat de Tweede Kamer daar ook een zwieper aan gaf."

Sowieso is Halsema kritisch op de rol van de Tweede Kamer tijdens de pandemie. "Ergens in de winter van 2020 raakte de overheid haar bevolking kwijt en dat heb ik als de treurigste periode ervaren", vertelt ze. "Ik vind dat de Tweede Kamer daar geen onverdeeld goede rol in heeft gespeeld."

Avondklok 

Halsema geeft toe dat ze ook wel eens akkoord is gegaan met maatregelen waar ze over twijfelde. "Zeker omdat de maatregelen soms ook steeds idioter werden." Poorthuis slaat aan op de term die Halsema daar kiest en vraagt om toelichting. "Ik kan mij herinneren dat de clubs op gegeven moment open mochten, maar dat die wel om twaalf uur dicht moesten. Dat soort maatregelen gingen te ver." 

Lammers neemt het gesprek weer over en wil het hebben over de avondklok, welke een van de meest controversiële coronamaatregelen was. Halsema zegt daar vanaf het begin principieel kritisch op te zijn geweest. "Het doel heiligt niet altijd alle middelen, en voor mij was de avondklok vrijheidsontneming. Het ging mij echt te ver." Ook praktisch zegt de burgemeester er bezwaren tegen te hebben. "Je zag in Amsterdam veel jonge kinderen die in hun pyjama voor de avondklok naar hun vriendjes gingen, en daar dan bleven logeren. Dat was volgens mij niet de bedoeling bij de instelling van de avondklok." 

Halsema haalt de dood van Pepijn Remmers aan als een van de gevolgen van de impact van maatregelen zoals de avondklok. De jongen overleed in een tentje aan de ring in Noord aan een koolmonoxidevergiftiging. "Daarin werd een rechtstreekse relatie gelegd en dat stond voor mij symbool voor de enorme problemen en de emotionele tragiek voor veel jongeren. Dat was rond dezelfde periode als wanneer de avondklok werd ingevoerd."  

Black Lives Matter-protest  

Na een korte schorsing wordt de ondervraging weer opgepakt door Poorthuis, die Halsema vragen stelt over het ingrijpen bij de verschillende coronademonstraties. "Onvermijdelijk en omstreden", is daarop haar bondige antwoord. Bij de vraag om toelichting begint ze uit zichzelf over de Black Lives Matter protesten van 1 juni 2020, waarna Halsema flink onder vuur kwam te liggen omdat ze niet ingreep. Ze overleefde toen meerdere moties van wantrouwen en bleef aan als burgemeester.

Eerder in het verhoor ging het ook al kort over de demonstraties. Voorzitter Daan de Kort stelde Halsema toen al een directe vraag over of ze ooit heeft overwogen af te treden. Daarover is de burgemeester stellig: "Nee", zegt ze. "Ik vond dat ik mijn plicht had na te leven als bestuurder, hoe ingewikkeld ik dat ook vond."

"Onder mijn verantwoordelijkheid werd de afstand niet gehandhaafd", zegt ze over de Black Lives Matter protesten. "In de maanden daarna hebben we geprobeerd om demonstraties beperkt te laten plaatsvinden, maar ze tegelijkertijd zo controleren dat mensen niet besmet werden." Ze herinnert zich het systeem van stippen leggen op het Museumplein, waar mensen op konden staan. "Als je eraan terugdenkt, is het absurdistisch, maar dat is wat we deden." 

Vergrootglas op Halsema en Amsterdam

"Amsterdam, en ik in het bijzonder, lagen enorm onder een vergrootglas." Dat was volgens de burgemeester vanaf het Black Lives Matter-protest. "Mensen vroegen zich af: wil zij wel handhaven?" Volgens Halsema werd ze daarna door de media voortdurend bevraagd over of en hoe ze zou gaan handhaven. "Dan is het ook nog eens zo dat veel van de media zich concentreert in Amsterdam, dus veel van de camera's zijn al in Amsterdam", legt ze uit. "Alles wat wij in Amsterdam deden, werd al snel een nationaal symbool." 

Demonstraties Museumplein

Als Halsema terugblikt op de coronademonstraties op het Museumplein, herinnert ze zich dat het "ingewikkeld opereren" was, omdat er verschillende groepen demonstranten waren. Daarnaast kwamen mensen, ondanks een demonstratieverbod met het idee om een kopje koffie te gaan drinken op het Museumplein, en dat was volgens Halsema lastig te verbieden. 

"In het begin grepen we heel snel in, dan begon de demonstratie om 14.00 uur en grepen we om 14.30 uur in", herinnert ze zich. Ze geeft aan dat er in latere fases met de protestorganisatoren contact werd gehouden om het ingrijpen zo lang mogelijk uit te stellen. "Daar spreekt het diepe ongemak ook dat wij hadden, want we hadden te handhaven." 

Op de vraag of het ingrijpen van de politie bij demonstraties buitenproportioneel was, is de burgemeester stellig: "Je hebt demonstraties die soms uit de hand liepen, en je hebt rellen. Dat waren niet de demonstranten, dat waren gewoon jongeren die in de wijken containers in de fik staken omdat ze het niet eens waren met de avondklok." Ze erkent dat er een aantal individuele situaties zijn geweest waarin de politie te hard heeft ingegrepen, "maar ik neem verantwoordelijkheid voor het politieoptreden in het geheel, en ik vind dat dat in de omstandigheden noodzakelijk en proportioneel was." 

Poortman wil nog weten of er een verband was tussen het politie-ingrijpen en het uit de hand lopen van demonstraties. "Hoe meer beperkingen je oplegt aan demonstraties, hoe eerder de politie heeft op te treden en hoe groter het risico is op escalatie", zegt ze daarover. 

Halsema pleitte tijdens de pandemie wel voor landelijke richtlijnen in het demonstratiebeleid, maar die vonden geen succes. "Ik denk dat het Rijk terugdeinsde voor een landelijke verantwoordelijkheid voor het lokale demonstratierecht, wat op zichzelf ook te verdedigen valt." Op de vraag of Halsema zich op dit punt landelijk voldoende gesteund voelde in haar aanpak: "In de beginfase is dat wel eens problematisch geweest." 

Mondkapjes

In de zomer van 2020 pleitte Halsema voor een mondkapjesplicht, omdat "het aantal besmettingen in Amsterdam sneller opliep dan waar dan ook." Volgens Halsema was het in de stad praktisch onmogelijk om anderhalve meter afstand te houden, vanwege de smalle straten, de drukte en het feit dat een groot deel van Amsterdam uit water bestaat. "Je kon je kont niet keren, maar wij wilden voorkomen dat mensen weer thuis moesten gaan zitten", vertelt ze. "Met die mondkapjes hoopten we dat we ervoor konden zorgen dat het besef van het gevaar zichtbaar zou worden op straat, en dat we daarmee konden voorkomen dat we weer in een lockdown zouden komen." 

Het Outbreak Management Team (OMT) was in die tijd juist geen voorstander van de mondkapjes, omdat er vrees was dat mensen daardoor juist dichterbij elkaar zouden komen. "Ik wist dat niet", zegt Halsema daarover. "Ik ben geen wetenschapper. Ik wist alleen dat in andere landen en steden wel de mondkapjes werden ingevoerd, dus ik was verbaasd over de stelligheid waardoor het werd afgeraden." Ze voegt daar nog aan toe dat er tegenwoordig nog steeds geen onderzoek is geweest dat aantoont dat mondkapjes dragen wel of niet voordelig zouden zijn. "Ik dacht: baat het niet, dan schaadt het niet." 

Opiniestuk burgemeesters

In de laatste fase van de lockdown schrijft Halsema samen met andere burgemeesters een opiniestuk in de Volkskrant, waarin ze spreekt van een "repressieve overheid die tegenover haar eigen burgers komt te staan." Halsema twijfelt zichtbaar als haar gevraagd wordt wat de reden van het schrijven van deze brief was.

"Allereerst was de dreiging toen minder", begint ze. "Maar inwoners van een land kunnen niet jarenlang in zulke ongewone omstandigheden leven. De ratio in veel maatregelen was gewoon verdwenen. Kappers mochten wel open zijn, maar theaters niet. We vonden dat het kabinet te weinig naar voren bewoog, dus daarom hebben we die brief geschreven." Ze voegt daar nog aan toe dat de brief uiteindelijk door ruimt tweehonderdvijftig burgemeesters is ondertekend. 

"De pandemie nam meer de vorm aan van een griep, en we vonden dat het ook die behandeling moest gaan krijgen. Mensen moesten hun leven weer gaan lijden, want het leven was te lang in de wacht gezet." Volgens Halsema voelde het kabinet destijds weinig ruimte om de teugels te laten vieren. "Ik weet nog dat ik heb voorgesteld om te stoppen met beboeten, en terug te gaan naar dringend adviseren. Dat waren echt ingewikkelde discussies die we met elkaar voerden." 

Halsema eindigt haar verhoor met een advies: "Ik heb wel een het gevoel gehad dat lokaal en landelijk bestuur tegenover elkaar stonden. Er werd ook goed samengewerkt en er was veel contact, maar benut de lokale ervaring vooral bij een nieuwe crisis", zegt ze. "Wij zien hoe mensen wonen, wij weten wat er achter voordeuren gebeurt. Gebruik die kennis." 

De coronaverhoren lopen nog tot en met september, de uitkomst van het definitieve onderzoeksrapport komt aan het begin van 2027. 

Poepbacteriën of vervuild water. Dit jaar heeft Waternet al meerdere keren een kookadvies afgegeven voor het water, omdat het om een van deze redenen niet veilig zou zijn. Dat kwam nooit zo vaak voor, maar sinds 2025 neemt dat aantal opeens flink toe. Waarom geeft Waternet steeds vaker een kookadvies?

Werengouw, Holendrechtplein, Zaanstraat, Nicolaas Maesstraat en de Anton Waldorpstraat. Het zijn een aantal voorbeelden waar Waternet dit jaar al een waarschuwing voor heeft afgegeven. Kook het water, zo luidt het advies. 

Wil je water gebruiken om wat te drinken, om eten klaar te maken, fruit te wassen of je tanden te poetsen? Zorg dan dat je eerst het water drie minuten kookt, anders kan het zo zijn dat het water niet veilig is. 

Poepbacteriën

In het verontreinigde water kunnen onder andere de bacteriën E. coli en enterokokken voorkomen. Deze bacteriën komen van nature voor in onze darmen en in de darmen van dieren. Ze helpen bij het verteren van voedsel en beschermen het lichaam tegen andere schadelijke bacteriën. Omdat de bacteriën in de darmen voorkomen, worden ze in de volksmond ook wel poepbacteriën genoemd.

Maar wat als je een van deze bacteriën binnenkrijgt? Het kan leiden tot diarree, buikpijn, misselijkheid en overgeven. Het RIVM stelt dat als je het binnenkrijgt, de poepbacteriën je altijd ziek maken. Zwangere vrouwen en mensen met een lage weerstand lopen meer risico op klachten. 

Steeds vaker koken

Kookadviezen kwamen in de stad nauwelijks voor. Het ging om een enkele keer per jaar. Sinds vorig jaar nam dat aantal behoorlijk toe. In 2025 gaf Waternet twaalf keer een advies. Dit jaar staat de teller al op elf waarschuwingen. 

Volgens Waternet komt dat niet doordat de waterkwaliteit van de stad achteruit zou zijn gegaan. "Waternet heeft een van de veiligste drinkwatersystemen ter wereld." De toename aan kookadviezen komt door een nieuwe, gevoeligere meetmethode en doordat er meer werkzaamheden aan het drinkwaternet plaatsvinden. "Kookadviezen geven we juist uit voorzorg om dat hoge niveau het drinkwatersysteem te waarborgen."

Het leidingnetwerk in de stad is namelijk op veel plekken aan vervanging toe. Bij werkzaamheden aan de leidingen of bij scheurtjes in verouderde leidingen kan de poepbacterie in aanraking komen met het schone water. 

Nieuwe test

Waternet test al jaren bij werkzaamheden de waterkwaliteit vanwege de mogelijkheid van de poepbacterie; daar is het drinkwaterbedrijf ook wettelijk toe verplicht. Sinds 2024 gebruiken ze daar wel een nieuwe methode voor. Volgens Waternet is die sneller en gevoeliger. "Hierdoor signaleren we mogelijke afwijkingen eerder en vaker."

Voorheen werd er getest met de zogenoemde kweekmethode. Daarin werd een monster gehaald uit het water en moest dat eerst drie dagen op kweek staan voor er kon worden gezien of er een poepbacterie in het water zat.

Maar drie dagen wachten is een lange tijd, zeker er daarna pas maatregelen kunnen worden getroffen, zoals chloren of een kookadvies. Daarom werkt Waternet sinds een paar jaar met een PCR-test, een soort coronatest voor water. Als de bacteriën in het water zitten, dan geeft de test dat aan. In plaats van drie dagen op kweek, komt de uitslag al na zeven uur. Daardoor is er veel sneller bekend of het water besmet is. 

Strikte protocollen

Waternet wil benadrukken dat het niet zo is dat bij alle werkzaamheden er ook poepbacteriën in het water terechtkomen. Zo worden de leidingen gedesinfecteerd, gespoeld en wordt er hygiënisch gewerkt. 

Als er wel een bacterie wordt aangetroffen, kan Waternet overgaan op een kookadvies voor bewoners die gebruikmaken van de specifieke leiding. In de dagen daarna wordt het water gemonitord en blijft het kookadvies gelden totdat het water weer schoon is. 

Burgemeester Femke Halsema wordt maandag verhoord door de parlementaire enquêtecommissie Coronabeleid. Ze zal worden ondervraagd over de invoering van de avondklok in 2021 en de daaropvolgende onrustige periode. Halsema was tegen de invoering van de avondklok door de landelijke overheid bleek later. 

Het verhoor zal onder andere gaan over haar beleid als gemeentebestuurder ten opzichte van de rijksoverheid. Halsema zei te hebben getwijfeld of ze de avondklok wel wilde uitvoeren. Ze vond vooral dat jongeren te zeer door maatregelen beperkt werden.

De verwachting is dat Halsema ook zal worden ondervraagd over demonstraties tijdens de coronaperiode. Zo ontbond ze in mei 2020 de drukbezochte Black Lives Matter-demonstratie niet. Wel greep ze in bij meerdere grote demonstraties tegen het coronabeleid.

De parlementaire commissie verhoort negen weken lang beleidsmakers en betrokkenen uit de coronacrisis. De commissie bestaande uit Tweede Kamerleden doet onderzoek naar hoe de volksgezondheid en andere maatschappelijke belangen door de overheid zijn afgewogen tijdens de coronaperiode. Een parlementaire enquête is het zwaarste onderzoeksinstrument van de Tweede Kamer. Ook voormalig premier Mark Rutte, minister van Volksgezondheid Hugo de Jonge en ic-arts Diederik Gommers moesten langskomen.

In een AT5-reportage vertelde Halsema dat ze de avondklok een onverantwoorde maatregel vond:

Burgemeester Femke Halsema wordt maandag verhoord door de parlementaire enquêtecommissie Corona over haar coronabeleid. Ze zal worden ondervraagd over de invoering van de avondklok in 2021 en de daaropvolgende onrustige periode. Halsema was tegen de invoering van de avondklok door de landelijke overheid bleek later. 

Het verhoor zal onder andere gaan over haar beleid als gemeentebestuurder ten opzichte van de rijksoverheid. Halsema zei te hebben getwijfeld of ze de avondklok wel wilde uitvoeren. Ze vond vooral dat jongeren te zeer door maatregelen beperkt werden.

De verwachting is dat Halsema ook zal worden ondervraagd over demonstraties tijdens de coronaperiode. Zo ontbond ze in mei 2020 de drukbezochte Black Lives Matter-demonstratie niet. Wel greep ze in bij meerdere grote demonstraties tegen het coronabeleid.

De parlementaire commissie verhoort negen weken lang beleidsmakers en betrokkenen uit de coronacrisis. De commissie bestaande uit Tweede Kamerleden doet onderzoek naar hoe de volksgezondheid en andere maatschappelijke belangen door de overheid zijn afgewogen tijdens de coronaperiode. Een parlementaire enquête is het zwaarste onderzoeksinstrument van de Tweede Kamer. Ook voormalig premier Mark Rutte, minister van Volksgezondheid Hugo de Jonge en ic-arts Diederik Gommers moesten langskomen.

In een AT5-reportage vertelde Halsema dat ze de avondklok een onverantwoorde maatregel vond:

De hoorzittingen voor de nieuwe stadsdeelbestuurders zijn achter de rug, en ze telden alleen maar verliezers. Wat zegt dat over de geloofwaardigheid van de stadsdelen? Nicolaï Brannan van AT5, David Hielkema van Het Parool en Marijn Schrijver van De Telegraaf bespreken in de podcast Politiek aan de Amstel de bubbel van de Stopera.

Verder: hoe gaat Halsema het doen bij de corona-enquête, en maakt het de gemeente hypocriet als ze wel reclame voor vlees verbiedt, maar de kantine nog vol vlees ligt?

Luister de podcast via Spotify door hier te klikken (met beeld). Liever Apple? Dat kan hier.

Is dat een corona of ben je blij me te zien

De minister van Asiel mag zijn dienstauto inruilen voor het regeringsvliegtuig, hij heeft de afgelopen nacht voor het laatst in ons kikkerlandje geslapen, de plicht roept! Het eerstvolgende AZC dat onze minister van Asiel opent, staat niet meer hier, niet meer binnen de EU, maar in Tangier of Istanbul. Welke gaat als eerste open? It’s a race!

Hij mag net zo lang tussen Afrikaanse, Aziatische en Europese hoofdsteden rondvliegen totdat het gelukt is. De EU is een handelsblok en hoort gewoon landen die hun eigen onderdanen niet meer terugnemen uit te sluiten van handel, toerisme, vliegbewegingen en ander diplomatiek verkeer. Afspraken moet je afdwingen. De Troika is back!

Voor arme landen vormen illegale migranten een cruciale kasstroom van 6% BBP. Het geld dat ze naar hun achtergebleven familie sturen vormt geen directe belasting, maar het is voor de economie het moederland een zeer welkome financiële impuls in harde valuta. Het maakt niet uit of het normaal, crimineel of jihadistisch geld is, het stinkt niet.

Die kasstroom verlaat ons land en komt die landen onder de radar binnen via diensten zoals hawala, waardoor het makkelijk eindigt bij corrupte ambtenaren of afpersende maffia. Keihard onderhandelen is noodzakelijk, het moet voor hun kabinetten, corrupte ambtenaren EN maffioso meer opleveren om mee te werken dan om tegen te werken.

Die landen hangen nu aan elkaar van mensensmokkel, waar hele families geld bij elkaar leggen om een jongen voor tienduizenden euro’s een levensgevaarlijke reis te laten maken. De maffia verdient daar grof geld aan, terwijl de lokale economie helemaal leegbloed. De lokale overheid heeft vervolgens geen geld en geen macht.

Wie praat over ondermijning moet voorkomen dat ontwikkelingslanden afhankelijk blijven van illegale migratie en drugshandel. Ze blijven ook een speelbal van corruptie zolang wij de miljarden van terroristen en dictators verbergen. Drain the swamp begint gewoon bij brievenbusfirma's zoals op de Zuidas, sloop het verdienmodel.

Op Ter Apel staat het terugkeer en vertrekcentrum helaas ver weg bij snelwegen, zeehavens of vliegvelden, het staat bijna aan het einde van de wereld, aan een doodlopende weg. Er is een jaar over gestudeerd, het idee is meer dan vier jaar oud, het is tijd voor actie. Binnen het nieuwe migratiepact hoort dit centrum buiten de EU.

Het beoordelingscentrum voor kansarme migranten hoort ook buiten de EU. Dan zijn er geen problemen binnen de samenleving tijdens de beoordeling, is er geen risico op verdwijnen in de illegaliteit en kan dit in een lagelonenland een stuk goedkoper. Daar is ook meer ruimte, misbruik als uitvalsbasis voor criminaliteit is daar onmogelijk.

De dienst terugkeer en vertrek meldde eerder al dat terugkeer via het vliegtuig eindigt in migranten die een paar uur zoek zijn, een uurtje vechten en zo hun vlucht missen. Wij betalen dan voor een paar dure lege stoelen. Een busreis terug naar Tangier of Istanbul kent dit probleem niet en kost minder, een alternatief is een militaire vrachtvlucht.

De minister van Asiel gooide het op een bizar akkoordje met Italië, alle migranten die tot gisteren via het veilige Italië zijn doorgereisd naar ons landje hoeven niet meer op basis van het Dublincriterium terug, dat geldt alleen voor nieuwe migranten, in ruil hiervoor belooft Italië zich nogmaals aan het nieuwe migratiepact te houden, wat ze al deden.

Wanneer wij mogen betalen mogen we ons aan alle Europese (corona)-regels houden, maar als er een keer een regeltje is waar wij belang bij hebben moeten we smeken, onderhandelen en vervolgens ons verlies nemen. Onze minister gooit voor het begin van een onderhandeling het tafelzilver in de Trevifontein zonder er iets voor terug te krijgen.

De minister van Asiel hoeft de komende jaren geen gemeenten, provincies of politieke partijen te bellen. De tijd van spreiden en dweilen terwijl Europees en rijksbeleid de kraan open laat staan is voorbij. Onze opvang is een veelvoud van onder andere België, wij moeten hun race to the bottom niet te faciliteren met onbeperkte hotelinzet.

Als je ziet hoe hard ministers, burgemeesters en wethouders rennen voor nieuwkomers, vaak recht tegen volksvertegenwoordigers in, dan zie je een groot contrast met ons. Er gaat geen geld structureel naar wonen. NUL. Er worden ook nog eens belastingbetalers uit hun huis gezet, want hun creatieve oplossing voldoet niet aan een bestemmingsplan.

Wethouder Anja Vijselaar denkt dat je in dit land binnen een half jaar aan een betaalbare woning kunt komen, als dat al lukt, zorgt dit voor verdringing, waar door iemand anders weer dakloos blijft. Echt een politicus die de wachtlijsten en huizenprijzen nog niet heeft gezien. Ze heeft kennelijk gemist hoe ernstig onze woningnood is, ze is wereldvreemd.

We missen een half miljoen woningen, hebben anderhalf miljoen woningzoekenden, doen gemiddeld tien jaar over de ontwikkeling van een woonwijk. We hebben geen drinkwater, elektriciteit, wegen of openbaar vervoer voor nieuwe woonwijken. De tijd om alleen huisvesting te garanderen voor asielzoekers en statushouders is voorbij.

De minister van Verkeer mist 80 miljard voor wegen, terwijl we jaarlijks 31 miljard betalen aan accijns en motorrijtuigenbelasting. We hebben net afgesproken 5% BBP uit te geven aan defensie, waarvan 1,5% infrastructuur. Bij 1400 miljard BBP geeft dit 21 miljard per jaar voor wegen, een netverzwaring en een luchtalarm. Dat geld is er gewoon.

Er zijn kinderen die na een studie en met vaste baan nog noodgedwongen bij hun ouders wonen. Wanneer de ouders overlijden moeten ze eruit. 35 jaar netjes betalen en nog mag je een huurovereenkomst van je ouders niet overnemen, ook niet tegen een nieuwe marktconforme huurprijs. Je krijgt ook niet een andere oplossing. Je raakt dakloos.

Het zou goed zijn als de rest van het kabinet eens kennismaakt met Joop. Hij woont al negen jaar buiten in een tentje, stookt kaarsvet om thee te zetten en het zou intens barmhartig zijn om deze bejaarde toch eens een kamertje te geven in een pension. Een plek in de opvang is vijf keer zo goedkoop dan op straat, scheelt zo een paar miljard.

Het grasveldje voor Ter Apel is nooit leeg geweest.

Er komen tribunalen

Blijkbaar een topambtenaar ofzo

PVV-Statenlid Ronald van Tiggelen is vandaag veroordeeld voor de aanrijding van activist Trees Lammers (77) tijdens een demonstratie. Hij krijgt 200 uur taakstraf, een boete van 1100 euro en mag zeker een half jaar niet autorijden. "Het is onmogelijk dat Van Tiggelen Lammers niet gezien heeft", zegt de rechter na bestudering van de beelden.

Lammers (77) demonstreerde op 3 maart 2025 samen met andere activisten bij het provinciehuis in Haarlem. Met een spandoek blokkeerden zij de weg uit de parkeergarage.

Op beelden (zie bovenstaande video, red.) is te zien dat provinciepoliticus Van Tiggelen eerst door het spandoek heen reed en vervolgens Lammers aanreed. Zij hield daar een hersenschudding aan over en klachten aan haar knie en rug. Van Tiggelen reed daarna door. Hij zei in de rechtbank dat hij Lammers niet gezien had.

Extra verantwoordelijkheid en voorbeeldfunctie

Maar dat 'kan niet waar zijn', vindt de rechtbank van Haarlem, in het vonnis van vandaag. Ze vindt Van Tiggelen schuldig aan een poging tot het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel, het verlaten van de plaats ongeval en het verstoren van een demonstratie.

"Van Tiggelen is een democratisch gekozen volksvertegenwoordiger, net als een Tweede Kamerlid", legt persrechter Dirk Straathof uit. "In die rol heeft hij een extra verantwoordelijkheid en een voorbeeldfunctie in de bescherming van het democratische grondrecht om te demonstreren."

Activiste Lammers zegt blij te zijn met het vonnis. "Ik zou niet willen dat iemand de gevangenis in zou moeten voor zo'n domme actie." Wel krijgt hij een taakstraf van 200 uur en moet hij een jaar zijn rijbewijs inleveren, waarvan een half jaar voorwaardelijk. Ook moet hij Lammers 1100 euro betalen en krijgt hij een voorwaardelijke celstraf van een maand.

'Toneelspel'

Van Tiggelen liet zich vandaag niet zien, maar een handjevol IJmuidenaren maakten hun ongenoegen over Lammers kenbaar. Dat deden zij vlak buiten de rechtbank en binnen, in de hal voor de rechtszaal. Zij zijn, ondanks de beelden van de aanrijding, van mening dat Lammers toneelspeelt. Ze zou zich al meerdere keren hebben laten aanrijden bij betogingen.

Bij het groepje zitten onder anderen de bekende anti-coronademonstrant Marco Buis en Velsens Forum voor Democratie-gemeenteraadslid Joost Broekman. In bovenstaande video is te zien hoe Buis voor de rechtbank een schouderduw uitdeelt aan een mededemonstrant van Lammers. 

Lammers: "Iedereen heeft natuurlijk het recht om te demonstreren, maar ik vind ze onbeschoft."

Hij diende AZ dertig jaar lang. Als voetballer, jeugdtrainer, scout, hoofdscout en uiteindelijk als directeur voetbalzaken. Onlangs trok Max Huiberts de deur in Alkmaar achter zich dicht. In de AZ-documentaire Huiberts the doc vertelt hij dat hij helemaal geen ambitie had om in het voetbal te blijven werken. 

Directeur voetbalzaken Martin van Geel haalde hem over om in het voetbal werkzaam te blijven.

"Ik heb altijd gezegd dat ik iets anders wilde gaan doen. Van Geel overtuigde mij om jeugdtrainer te worden. Hij was heel duidelijk: 'Je gaat dit gewoon doen'. Ik had eerlijk gezegd niet zoveel keuze", blikt Huiberts (55) terug op die periode. 

Achteraf een verstandige keuze. Huiberts werkt zich binnen AZ op tot de hoogste technische man die in 2016 Earnest Stewart opvolgt.

Emotioneel

Met toenmalig algemeen directeur Robert Eenhoorn vormt hij een ijzersterk duo. Ze delen lief en leed. Huiberts vertelt in de documentaire geëmotioneerd over het overlijden van zijn broer. Over de impact die dat had en de steun die hij van Eenhoorn ontving.

De loopbaan van Huiberts in Alkmaar begint In 1996. De linksbuiten maakt in de zomer de overstap van Borussia Mönchengladbach naar AZ. De club speelt op dat moment voor een paar duizend toeschouwers in de Alkmaarderhout en is dan nét naar de eredivisie gepromoveerd.

Huiberts hoort via zijn zaakwaarnemer Peter Gerards over de ambitieuze plannen van toenmalig voorzitter Dirk Scheringa. "Bij AZ staat wat te gebeuren, werd mij gezegd. Ik had het gevoel dat er niet heel veel onzin werd verteld."

Een chronische knieblessure zorgt in 2003 voor een voortijdig einde van de voetballoopbaan van de linksbuiten die zich had voorgenomen om niet in het befaamde zwarte gat te belanden. Huiberts heeft met het oog op de toekomst een brasserie in zijn geboorteplaats Zwolle gekocht.

Alleen is hij met vrouw en kinderen inmiddels stevig in Noord-Holland geworteld en kiest hij op aanraden van Van Geel toch het pad van de voetbalwereld. 

Het pakt goed uit. Huiberts oogst veel lof. Bij de laatste thuiswedstrijd van AZ zingen supporters de vertrekkend directeur toe en wordt een groot spandoek getoond.

Burgemeester Anja Schouten benoemt hem tot ereburger van Alkmaar. Warme woorden zijn er in de documentaire ook van oud-spelers Vangelis Pavlidis en Bruno Martins Indi.

AZ-coryfeeën Hugo Hovenkamp en Henk van Rijnsoever zeggen Huiberts te gaan missen: "Hij was én is één van ons. Max is altijd zichzelf gebleven."

KNVB-beker

In zijn periode als directeur voetbalzaken pakt AZ één prijs: de KNVB-beker. In het afgebroken corona-seizoen deelt AZ met Ajax de koppositie in de eredivisie. Financieel boert de club uitstekend en vrijwel elk jaar wordt Europees voetbal gehaald.

Cruciale beslissingen die Huiberts gedurende zijn periode als directeur neemt, zijn de trainers die worden ontslagen. Arne Slot, Pascal Jansen en recent Maarten Martens vliegen er tussentijds uit. Over die lastige besluiten gaat het in de halfuur durende AZ-documentaire niet.  

Huiberts the doc is te zien bij AZ.nl/video. 

Word je spontaan vegetariër van

Er ZIJN tribunalen!

De Telegraaf stelt alleen maar vragen

Oh ja

Hugo de Jonge werkte tijdens corona keihard om Hugo de Jonge te redden

Gevoelens van opluchting, trots en verdriet wisselen elkaar af bij Masha Koekenbier. De 53-jarige onderneemster uit Abcoude heeft het bekende restaurant Koekenbier in Medemblik verkocht aan de gemeente. Met haar vader Jan neemt ze na meer dan een kwart eeuw afscheid van de locatie in het Emmapark. "We houden van dat stekkie."

'Koekenbier' is een bekende plek voor veel inwoners van de gemeente Medemblik. Gelegen in het Emmapark was het - zeker in het verleden - een geliefde plek om te midgetgolfen, een feestje te geven of in de zomer plaats te nemen op het terras. Kinderen speelden er in de speeltuin en voor veel booteigenaren vormde het een ideale tussenstop tijdens een zomerse dag op het water.

De inmiddels 83-jarige Jan Koekenbier was sinds 1998 eigenaar van het pand. Drie jaar later kwam dochter Masha er als compagnon bij. De bekende vestiging van Koekenbier in Alkmaar was van haar opa en oma. Masha bestiert met haar vriend ook een locatie in Abcoude. "Maar Medemblik was echt wel mijn ding", zegt ze.

Corona en geen personeel

'Medemblik' draaide lange tijd goed en er waren plannen voor een nieuw pand, met onder meer een serre. Totdat Jan in 2019 ziek werd en niet veel later corona volgde. Dat trok niet alleen een zware financiële wissel, maar het bleek daarna ook moeilijk om voldoende personeel te krijgen.

De laatste jaren was de zaak daarom meer niet open dan wel. Ook in de zomermaanden. De staat van het vervallen pand werd er niet beter op en mede door een kapot dak konden ze feesten en partijen niet meer aannemen.

Een moeizame relatie met de gemeente Medemblik maakte het er allemaal niet beter op, zegt Masha. "Dat heeft ons veel ellende en verdriet opgeleverd. En gemiste omzet. Vooral omdat ze het pand niet op mijn naam wilden zetten. Alleen dan kon ik investeren. Nu ging dat niet, want mijn vader van 83 krijgt geen lening. Ik zat klem en kon geen kant op."

Ook potentiële nieuwe eigenaren liepen volgens haar tegen gemeentelijke regels aan. "In 2021 hadden we iemand die het wilde kopen. Ze hadden het geld liggen om het aan te kopen en om er in te investeren. Ze wilden boven de zaak wat hotelkamers maken, maar voelden weinig enthousiasme bij de gemeente. Ook als het ging over uitbreiding of parkeerplaatsen. Dus die trokken zich op het laatste moment terug."

Nu hebben ze het pand verkocht aan de gemeente, die de grond al in het bezit had. Medemblik pakt zo de regie over de toekomst van het Emmapark. "Aan de ene kant zijn we opgelucht. Het is een zorg minder", zegt Masha.

'Het is goed zo'

"We hebben de laatste jaren al heel veel advocaatkosten gemaakt en het zorgde voor veel stress. Het alternatief was om naar de rechter te gaan, maar dan volgde er ongetwijfeld nog meer verdriet. Het is goed zo."

Het is even stil, Masha snikt. Want het steekt toch. "Vooral de manier waarop je bent behandeld. We hebben in al die jaren geen normaal gesprek met de gemeente gehad, dat doet het meeste pijn. Het juridische gedoe overschaduwt de laatste jaren."

De gemeente Medemblik zegt in een reactie: "Het Emmapark moet weer een levendige plek worden, met een aantrekkelijke en veilige horecavoorziening voor bezoekers en inwoners van Medemblik. De gemeente heeft niet veel vertrouwen in de continuïteit in exploitatie van het pand door de eigenaar en wil graag de regie voeren op de ontwikkeling van deze plek, die voor de stad Medemblik van groot belang is."

'Ziel en zaligheid ingelegd'

En dus nemen Jan en Masha met gemengde gevoelens afscheid van de plek die meer dan een kwart eeuw hun tweede thuis was. "We hebben onze ziel en zaligheid erin gelegd. Als ik oude foto's zie, denk aan de volle terrassen, de feesten die er zijn geweest, oude gasten en oude personeelsleden, dan word ik daar heel blij en gelukkig van."

Ze vervolgt: "Mijn vader en ik waren er altijd. We houden van dit stekkie en het zit ons in het hart. We hopen dat er enthousiaste nieuwe ondernemers in komen en dat het weer een mooie plek wordt voor Medemblik en omgeving. Want dat verdient deze plek."

Gevoelens van opluchting, trots en verdriet wisselen elkaar af bij Masha Koekenbier. De 53-jarige onderneemster uit Abcoude heeft het bekende restaurant Koekenbier in Medemblik verkocht aan de gemeente. Met haar vader Jan neemt ze na meer dan een kwart eeuw afscheid van de locatie in het Emmapark. "We houden van dat stekkie."

'Koekenbier' is een bekende plek voor veel inwoners van de gemeente Medemblik. Gelegen in het Emmapark was het - zeker in het verleden - een geliefde plek om te midgetgolfen, een feestje te geven of in de zomer plaats te nemen op het terras. Kinderen speelden er in de speeltuin en voor veel booteigenaren vormde het een ideale tussenstop tijdens een zomerse dag op het water.

De inmiddels 83-jarige Jan Koekenbier was sinds 1998 eigenaar van het pand. Drie jaar later kwam dochter Masha er als compagnon bij. De bekende vestiging van Koekenbier in Alkmaar was van haar opa en oma. Masha bestiert met haar vriend ook een locatie in Abcoude. "Maar Medemblik was echt wel mijn ding", zegt ze.

Corona en geen personeel

'Medemblik' draaide lange tijd goed en er waren plannen voor een nieuw pand, met onder meer een serre. Totdat Jan in 2019 ziek werd en niet veel later corona volgde. Dat trok niet alleen een zware financiële wissel, maar het bleek daarna ook moeilijk om voldoende personeel te krijgen.

De laatste jaren was de zaak daarom meer niet open dan wel. Ook in de zomermaanden. De staat van het vervallen pand werd er niet beter op en mede door een kapot dak konden ze feesten en partijen niet meer aannemen.

Een moeizame relatie met de gemeente Medemblik maakte het er allemaal niet beter op, zegt Masha. "Dat heeft ons veel ellende en verdriet opgeleverd. En gemiste omzet. Vooral omdat ze het pand niet op mijn naam wilden zetten. Alleen dan kon ik investeren. Nu ging dat niet, want mijn vader van 83 krijgt geen lening. Ik zat klem en kon geen kant op."

Ook potentiële nieuwe eigenaren liepen volgens haar tegen gemeentelijke regels aan. "In 2021 hadden we iemand die het wilde kopen. Ze hadden het geld liggen om het aan te kopen en om er in te investeren. Ze wilden boven de zaak wat hotelkamers maken, maar voelden weinig enthousiasme bij de gemeente. Ook als het ging over uitbreiding of parkeerplaatsen. Dus die trokken zich op het laatste moment terug."

Nu hebben ze het pand verkocht aan de gemeente, die de grond al in het bezit had. Medemblik pakt zo de regie over de toekomst van het Emmapark. "Aan de ene kant zijn we opgelucht. Het is een zorg minder", zegt Masha.

'Het is goed zo'

"We hebben de laatste jaren al heel veel advocaatkosten gemaakt en het zorgde voor veel stress. Het alternatief was om naar de rechter te gaan, maar dan volgde er ongetwijfeld nog meer verdriet. Het is goed zo."

Het is even stil, Masha snikt. Want het steekt toch. "Vooral de manier waarop je bent behandeld. We hebben in al die jaren geen normaal gesprek met de gemeente gehad, dat doet het meeste pijn. Het juridische gedoe overschaduwt de laatste jaren."

De gemeente Medemblik zegt in een reactie: "Het Emmapark moet weer een levendige plek worden, met een aantrekkelijke en veilige horecavoorziening voor bezoekers en inwoners van Medemblik. De gemeente heeft niet veel vertrouwen in de continuïteit in exploitatie van het pand door de eigenaar en wil graag de regie voeren op de ontwikkeling van deze plek, die voor de stad Medemblik van groot belang is."

'Ziel en zaligheid ingelegd'

En dus nemen Jan en Masha met gemengde gevoelens afscheid van de plek die meer dan een kwart eeuw hun tweede thuis was. "We hebben onze ziel en zaligheid erin gelegd. Als ik oude foto's zie, denk aan de volle terrassen, de feesten die er zijn geweest, oude gasten en oude personeelsleden, dan word ik daar heel blij en gelukkig van."

Ze vervolgt: "Mijn vader en ik waren er altijd. We houden van dit stekkie en het zit ons in het hart. We hopen dat er enthousiaste nieuwe ondernemers in komen en dat het weer een mooie plek wordt voor Medemblik en omgeving. Want dat verdient deze plek."

Gevoelens van opluchting, trots en verdriet wisselen elkaar af bij Masha Koekenbier. De 53-jarige onderneemster uit Abcoude heeft het bekende restaurant Koekenbier in Medemblik verkocht aan de gemeente. Met haar vader Jan neemt ze na meer dan een kwart eeuw afscheid van de locatie in het Emmapark. "We houden van dat stekkie."

'Koekenbier' is een bekende plek voor veel inwoners van de gemeente Medemblik. Gelegen in het Emmapark was het - zeker in het verleden - een geliefde plek om te midgetgolfen, een feestje te geven of in de zomer plaats te nemen op het terras. Kinderen speelden er in de speeltuin en voor veel booteigenaren vormde het een ideale tussenstop tijdens een zomerse dag op het water.

De inmiddels 83-jarige Jan Koekenbier was sinds 1998 eigenaar van het pand. Drie jaar later kwam dochter Masha er als compagnon bij. De bekende vestiging van Koekenbier in Alkmaar was van haar opa en oma. Masha bestiert met haar vriend ook een locatie in Abcoude. "Maar Medemblik was echt wel mijn ding", zegt ze.

Corona en geen personeel

'Medemblik' draaide lange tijd goed en er waren plannen voor een nieuw pand, met onder meer een serre. Totdat Jan in 2019 ziek werd en niet veel later corona volgde. Dat trok niet alleen een zware financiële wissel, maar het bleek daarna ook moeilijk om voldoende personeel te krijgen.

De laatste jaren was de zaak daarom meer niet open dan wel. Ook in de zomermaanden. De staat van het vervallen pand werd er niet beter op en mede door een kapot dak konden ze feesten en partijen niet meer aannemen.

Een moeizame relatie met de gemeente Medemblik maakte het er allemaal niet beter op, zegt Masha. "Dat heeft ons veel ellende en verdriet opgeleverd. En gemiste omzet. Vooral omdat ze het pand niet op mijn naam wilden zetten. Alleen dan kon ik investeren. Nu ging dat niet, want mijn vader van 83 krijgt geen lening. Ik zat klem en kon geen kant op."

Ook potentiële nieuwe eigenaren liepen volgens haar tegen gemeentelijke regels aan. "In 2021 hadden we iemand die het wilde kopen. Ze hadden het geld liggen om het aan te kopen en om er in te investeren. Ze wilden boven de zaak wat hotelkamers maken, maar voelden weinig enthousiasme bij de gemeente. Ook als het ging over uitbreiding of parkeerplaatsen. Dus die trokken zich op het laatste moment terug."

Nu hebben ze het pand verkocht aan de gemeente, die de grond al in het bezit had. Medemblik pakt zo de regie over de toekomst van het Emmapark. "Aan de ene kant zijn we opgelucht. Het is een zorg minder", zegt Masha.

'Het is goed zo'

"We hebben de laatste jaren al heel veel advocaatkosten gemaakt en het zorgde voor veel stress. Het alternatief was om naar de rechter te gaan, maar dan volgde er ongetwijfeld nog meer verdriet. Het is goed zo."

Het is even stil, Masha snikt. Want het steekt toch. "Vooral de manier waarop je bent behandeld. We hebben in al die jaren geen normaal gesprek met de gemeente gehad, dat doet het meeste pijn. Het juridische gedoe overschaduwt de laatste jaren."

De gemeente Medemblik zegt in een reactie: "Het Emmapark moet weer een levendige plek worden, met een aantrekkelijke en veilige horecavoorziening voor bezoekers en inwoners van Medemblik. De gemeente heeft niet veel vertrouwen in de continuïteit in exploitatie van het pand door de eigenaar en wil graag de regie voeren op de ontwikkeling van deze plek, die voor de stad Medemblik van groot belang is."

'Ziel en zaligheid ingelegd'

En dus nemen Jan en Masha met gemengde gevoelens afscheid van de plek die meer dan een kwart eeuw hun tweede thuis was. "We hebben onze ziel en zaligheid erin gelegd. Als ik oude foto's zie, denk aan de volle terrassen, de feesten die er zijn geweest, oude gasten en oude personeelsleden, dan word ik daar heel blij en gelukkig van."

Ze vervolgt: "Mijn vader en ik waren er altijd. We houden van dit stekkie en het zit ons in het hart. We hopen dat er enthousiaste nieuwe ondernemers in komen en dat het weer een mooie plek wordt voor Medemblik en omgeving. Want dat verdient deze plek."